Salı, Haziran 2nd 2026
Tesis ile Arnavut siyasetinin ve uluslararası lobiciliğin önemsiz çıkarlarını birbirine bağlayan görünmez bağlar
Vatandaşların ve çevre aktivistlerinin Zvrnec’teki turistik tesisin inşasına karşı son protestoları, beton açgözlülüğünden çok daha tehlikeli bir şeyi ortaya çıkardı.
Siyasi seçkinlerimizin tamamen çürüdüğünü ve en üst düzeyde bir “devlet ele geçirmesinin” varlığını vurguladılar. Toplum, ekosistemimizin son bakir incilerinden birinin “kalkınma” adına oligarşiye verilmek üzere parçalanmasını umutsuzlukla izlerken, Edi Rama ve Sali Berisha iyi sahnelenmiş bir tiyatroda rollerini oynuyorlar.
Bu, ideolojik sınırların güç, para ve dokunulmazlık gibi dar çıkarların önünde tamamen gizlendiği sessiz bir pakt. Edi Rama’nın yönetimi, bir yandan Arnavutluk’u, kendini “stratejik” ilan eden yatırımcılar için özel bir menüye dönüştürdü.
Başbakan Rama, özel hazırlanmış kanunlarla, kamuya açık duruşmalar olmadan ve her türlü çevresel değerlendirmeyi göz ardı eden kibirle, bu ülkenin tek ve feodal sahibi gibi davranıyor. Zvrnec, kaynakları Washington ile Tel Aviv’i birbirine bağlayan güçlü çıkarların iplerine giden elit turizmi hedeflemeyen bir ekonomik modelin sunağında feda ediliyor.
Rama için her santimetrekare toprağın bir bedeli var ve bu stratejik bölgelerin yabancı lobilere bırakılması en iyi diplomatik kalkan görevi görüyor. Bu hükümet, kamu yararı adına konuşmanın ahlaki meşruiyetini tamamen kaybetmiş durumda.
Öte yandan, gerçek muhalefetin klinik ölümünün trajikomedisi ortaya çıkıyor. Rejimle varoluşsal mücadele içinde olduğunu iddia eden bir muhalefetin bu büyüklükte bir skandal karşısında bu kadar cansız ve yüzeysel olması affedilemez.
Siyasi ve biyolojik hayatta kalma mücadelesi içinde sıkışıp kalan Sali Berisha, partiyi özel bir kalkana dönüştürdü. Hükümet karşıtı söylemlerin ardına yabancı yatırım eksenlerine yönelik büyük bir korku gizleyerek liderlik mührünü ve her türlü finansal kaynağı kontrol etme iştahının rehinesi haline geldi.
PD, tatil köyünün inşaatını durdurmak değil, sadece kuyruğu geçecek kadar tepki vermek istiyor çünkü ABD veya İsrail’den gelen isimlerle yüzleşmenin, her şeyi kaybedebilecekleri bir oyun olduğunu çok iyi biliyor.
Bu acı gerçek, bizi bugün cevapsız kalan en ciddi soruları sormaya zorluyor. kamuoyunda tartışılıyor: Sali Berisha, kendi çıkarlarını etkilemeyen kontrollü bir muhalefet görevi görmesi karşılığında SPAK’taki dosyalarının süresiz olarak devam edeceğine dair Washington’dan bir garanti mi aldı?
Peki ya Edi Rama, Tel Aviv’den ve güçlü lobi ofislerinden ulusal varlıkların yabancılaştırılmasının tolere edileceğine ve savcıların özel ıslanmadan geçeceğine dair ne gibi garantiler aldı? Zvrneci sessizlik, sessiz af ve karşılıklı dokunulmazlık karşılığında jeopolitik bir para birimi olarak mı kullanılıyor?
Eğer SPAK bu izinlerin dağıtıldığı ve sessiz kaldığı ofislere girmeye cesaret edemezse, o zaman tüm adalet reformu başarısızlığa uğrar ve yabancı pasaportları ve milyarlarca yatırımcıyı korkutan seçici bir araca dönüşür.
Zvrneci bize savaşın sol ile sağ arasında değil, yozlaşmış bir siyasi kast ile yozlaşmış bir siyasi kast arasında olduğunu gösteriyor. vatanlarını kaybeden sıradan vatandaşlar.
Eğer Zvrnec’in hem hükümeti hem de sahte muhalefeti sarsan bir direniş olmadan düşmesine izin verirsek, o zaman Arnavutluk’un artık bir cumhuriyet olmadığını, uluslararası faktörlerin sessiz kutsaması altında geceleri karları paylaşmak için gündüzleri savaşıyormuş gibi yapan iki kişi arasında bölünmüş bir derebeylik olduğunu kabul etmiş oluruz. /kare
Kaynak: prizrenpost
Etiketa: Aktüel
