Nëse ecën mes zhurmës marramendëse të Frith Street në zemër të Sohos në kryeqytetin britanik Londër, hapat  ndalen natyrshëm përpara një dritareje që lëshon dritë neoni dhe aromë kafeje të pjekur mirë. Është “Bar Italia”, një institucion që duket se i ka rezistuar kohës që nga viti 1949.

Por, përpara se familja Polledri të hapte dyert për “fiset e zgjuara” të natës londineze, kjo ndërtesë fshihte një sekret që do të ndryshonte sytë e njerëzimit përgjithmonë. Ngjituni me imagjinatë në katin e sipërm, në një papafingo të ngushtë dhe kaotike të vitit 1924.

Aty, mes telave të ngatërruar, disqeve rrotullues dhe një ere të rëndë vaji e metali, një inxhinier skocez i quajtur John Logie Baird po luftonte me të pamundurën. Ai nuk po kërkonte ar, por diçka më magjike: transferimin e imazhit përmes ajrit.

Laboratori i tij ishte një rrëmujë gjeniale. Prova e parë e suksesshme nuk u bë me një njeri, por me një kukull ventrilokuiste të quajtur Stooky Bill. Megjithatë, Baird kishte nevojë për jetë. Ai zbriti shkallët me nxitim dhe gjeti William Taynton, një djalosh të thjeshtë zyre, të cilin e bindi të ulej përpara dritave verbuese.

Ishte 2 tetori i vitit 1925 kur fytyra e William-it u shfaq, e dridhur dhe bardhezi, në dhomën tjetër. Televizioni sapo kishte marrë frymëmarrjen e parë. Më 26 janar 1926, saktësisht një shekull më parë, kjo papafingo priti shkencëtarët e Institutit Mbretëror për demonstrimin e parë publik.

Askush nuk e mendonte atëherë se ajo pajisje e çuditshme që kushtonte sa një pasuri (rreth £4,000 me vlerën e sotme) do të bëhej dritarja e çdo shtëpie në botë. Sot, në numrin 22 të Frith Street, nuk ka më makineri të zhurmshme, por vetëm zhurmë gotash dhe biseda artistësh.

Një pllakë blu në mur dëshmon heshtur historinë, ndërsa klientët shijojnë një ekspres nën fotografitë e të famshmëve. Nga laboratori i Baird te këngët e grupit Pulp, kjo ndërtesë mbetet një “oaz qetësie” ku e shkuara dhe e ardhmja takohen në një banak druri. Nëse e vizitoni, ngrini sytë nga tavani. Atje, ku dikur lindi televizioni, tani jeton shpirti i pamposhtur i një Londre që nuk fle kurrë. /tesheshi.com/

Burimi: tesheshi