Analiza historike që rrëzon pretendimet për “prodhimin” e lëvizjes nga Mossadi dhe roli i rivaliteteve politike në përhapjen e kësaj narrative

Narrativa sipas së cilës, Hamasi është një krijim i Izraelit për të minuar Organizatën për Çlirimin e Palestinës është shndërruar në një mit modern të gjithëpërhapur.

Por siç raporton portali Electronic Intifada, ky pretendim nuk bazohet në fakte historike, por në një keqinterpretim strategjik të ngjarjeve. Sipas analistit Mujamma Haraket, Hamasi doli si rezultat i një organizate të rrënjosur thellë në kontekstin kombëtar palestinez, procesi i së cilës evoluoi gjatë më shumë se gjysmë shekulli.

Ajo u rrit organikisht nga strukturat e bamirësisë dhe rrjetet sociale të Vëllazërisë Myslimane. Autori argumenton prerazi se të reduktosh këtë lëvizje dhe shfaqje historike në një pretendim reduksionist se është krijuar nga Izraeli, është thjesht absurditet.

Një nga shtyllat kryesore të këtij miti, është licenca e dhënë Qendrës Islamike në vitin 1973, por Haraket shpjegon se kjo nuk ishte mbështetje, por një procedurë administrative koloniale.

Në atë kohë, çdo subjekt, përfshirë universitetet laike, duhej të merrte leje nga administrata ushtarake izraelite për të vepruar. Kjo narrativë u instrumentalizua më vonë nga rivalët politikë si Yasser Arafat dhe Muhammed Dahlan për të delegjitimuar lëvizjen, duke përhapur akuza të pabazuara për trajnime sekrete izraelite.

Realiteti i përballjes ushtarake dëshmon të kundërtën, pasi Izraeli e goditi lëvizjen që në zanafillë. Haraket vë në dukje se në vitin 1984, forcat izraelite arrestuan udhëheqësin Ahmed Yassin për posedim armësh dhe komplot, duke theksuar se “përpjekjet e udhëheqjes islamike për rezistencë të armatosur datonin që në fillim të viteve 1980”, pra shumë përpara se të formohej zyrtarisht Hamas.

Edhe akuzat e fundit mbi “financimin” përmes parave të Katarit paraqesin një keqinterpretim, pasi ato ishin fonde humanitare të monitoruara nga OKB-ja dhe SHBA-ja për të parandaluar kolapsin civil në Gaza, e jo për të mbështetur krahun ushtarak.

Në analizën e tij për Electronic Intifada, Haraket vëren se Izraeli shpesh ka lejuar që ky mit të qarkullojë sepse i shërben imazhit të tij si një fuqi e “kudondodhur”, duke ushqyer idenë se asgjë nuk ndodh pa pëlqimin e tij.

Ky perceptim i privon padrejtësisht palestinezët nga e drejta e tyre e veprimit dhe autonomisë politike. Haraket e mbyll analizën e tij të gjatë, duke theksuar se “pranimi i faktit që Izraeli e shfrytëzoi ekzistencën e Hamasit për të përçarë palestinezët është një gjë, por të thuash se e krijoi atë është një tjetër gjë”, duke shpërfillur realitetin e një aktori që operon me vetëbesim dhe pavarësi nga planet e pushtuesit. /tesheshi

Burimi: mesazhi