Transformacija: od originalnog javnog kritičara do običnog političkog propagandiste sa izjavama u koje ni sam ne vjeruje

Edi Rama je tvrdio da sav njegov politički diskurs ima istinu u sebi; dakle, on vjeruje u ono što govori i tako se ne ponaša.

A zapravo, njegov stil govora, budući da je bio nepolitički akter, ali snažan javni kritičar politike, imao je snažan, impozantan ton samo od hrabrosti da hrabro kaže gorke istine Albanije, čak i uz snažnu dozu satirizma, što ga je danas činilo originalnim i istinskim tipom konicip

a. je u njemu obrnuto. Što se tiče moći, on se pretvorio u derište o stvarima kojima bi se i sam smijao da je na drugoj poziciji i da se osoba ispred njega ne zvala Edi Rama. I ovo je njegova najveća drama kao čovjeka, drama koju Albanija trpi pod njegovom vladom.

Konačno, u nedjeljnom podcastu, pod vidljivim i rastućim narodnim gnjevom prema vladi s elementima nacionalne izdaje, on izlazi i govori o dešavanjima koja ne osjeća niko u narodu, koji ovu zemlju napušta osvetničkim putem, baš kao i 2. maja.

ironijom ili osmehom sudbine, 30 godina nakon 26. maja nasilja, krvoprolića opozicije, pljačke glasova i pečaćenja autokratske vlasti sa diktatorskim obeležjima u Albaniji, došli smo do dana kada je Albanija ušla u novu i završnu fazu svog evropskog puta, zatvarajući fazu otvaranja pregovora, zatvaranje faze maja, zatvaranje maja i pregovaračka faza

26, Albanija se popela na najvišu tačku ikada na ovoj teškoj istorijskoj uzbrdici i sada na vrh na koji ćemo se zajedno popeti i postaviti crveno-crnu zastavu Ismaila Qemalija i Gjergja Kastriota, dajući smisao i dajući puni smisao dugoj istoriji sanjanja o Evropskoj uniji danas, ali za šta je bio prostor sunca koje izlazi sa zapada, više do danas

kakve veze Skenderbeu i Ismail Qemali imaju sa EU, čak ni on sam nema mogućnosti da to objasni.

Bilo bi logičnije spomenuti Ahmeda Zogua, jer je on tipično provodio evropeizacijske reforme, gdje sigurno nije postojao koncept EU kao političko-ekonomskog entiteta. /kvadrat

Izvor: prizrenpost