E mërkurë, 20 Maj 2026
Ndëshkimi i disa ekstremistëve pozitiv, por marrëdhëniet ekonomike të BE-së vazhdojnë të mbajnë gjallë pushtimin e paligjshëm
Politika e Bashkimit Evropian ndaj pushtimit izraelit, ka qenë historikisht një shembull i shmangies: deklarata shqetësimi të shoqëruara me marrëdhënie normale tregtare.
Prandaj, kur BE-ja miratoi pak ditë më parë sanksione ndaj disa kolonëve dhe organizatave izraelite (si Amana dhe Regavim), kjo u duk si një hap guximtar. Masat përfshijnë ndalimin e udhëtimit dhe ngrirjen e pasurive, ndërsa Përfaqësuesja e Lartë e Brukselit, Kaja Kallas, deklaroi se erdhi koha për “veprime konkrete”.
Izraeli reagoi ashpër. Kryeministri Benjamin Netanyahu e dënoi vendimin si “falimentim moral”, ndërsa ministri i jashtëm, Gideon Sa’ar, e quajti atë “arbitrar dhe politik”.
Këto sanksione u bënë të mundura nga një ndryshim i heshtur politik, kryesisht pas heqjes së vetos nga qeveria e re në Hungari, pa ndërhyrjen bllokuese të aleatëve tradicionalë si Gjermania apo Republika Çeke.
Megjithatë, kremtimi i këtij vendimi si një pikë kthesa është i parakohshëm. E vërteta e pakëndshme është se BE-ja sanksionoi një fraksion mikroskopik të një komuniteti prej mbi 730.000 kolonësh në Bregun Perëndimor dhe Jeruzalemin Lindor.
Për më tepër, politikat tregtare evropiane vazhdojnë të financojnë projektin e kolonizimit. Blloku refuzon të pezullojë Marrëveshjen e Asociimit BE-Izrael, pavarësisht se krahu diplomatik i BE-së konstatoi shkelje të klauzolës së të drejtave të njeriut.
Kërkesat e Spanjës, Irlandës dhe Sllovenisë për pezullim u bllokuan nga Gjermania dhe Italia. Gjithashtu, BE-ja nuk e ndalon tregtinë me kolonitë e paligjshme, duke shpërfillur opinionin e Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë.
Kështu, BE-ja sanksionon disa individë, por mundëson ekonomikisht zgjerimin e kolonive. Ky ekspansion ka arritur ritme alarmante nën qeverinë aktuale ekstremiste të Izraelit.
Vetëm në katër vitet e fundit janë ngritur 102 koloni të reja, duke i ngjeshur palestinezët në “ishuj” të izoluar dhe duke pamundësuar një shtet të ardhshëm palestinez.
Grupi i Majtë në Parlamentin Evropian i quajti sanksionet si “hapi më minimal i nevojshëm”, duke kërkuar ndalim të mallrave të kolonive dhe embargo armësh.
Meqenëse embargoja dhe pezullimi i marrëveshjes mbeten joreale për shkak të ndarjeve të brendshme, fushëbeteja e radhës është ndalimi i tregtisë me kolonitë. Franca, Suedia, Holanda dhe opozita italiane po lëvizin në këtë drejtim.
Komisioni i BE-së deklaroi së fundmi se “as nuk angazhohet dhe as nuk refuzon” një propozim të tillë. Kjo tregon se presioni po rritet.
Megjithatë, derisa BE-ja të jetë e gatshme të ndëshkojë të gjithë sistemin e kolonizimit, sanksionet e saj do të mbeten thjesht një përpjekje për të menaxhuar dëmin politik, dhe jo një qëndrim i vërtetë parimor. /tesheshi
Burimi: mesazhi
Etiketa: Aktuale
