E premte, 22 Maj 2026
Morali selektiv i diplomacisë ndërkombëtare dhe normalizimi i dhunës ndaj palestinezëve
Nga Ramona Wadi, Middle East Monitor
Kolonializmi është, në thelb, një proces dehumanizimi. Kjo u pa qartë edhe në reagimet ndërkombëtare pas publikimit të një videoje ku Ministri izraelit i Sigurisë Kombëtare, Itamar Ben-Gvir, shfaqej duke poshtëruar aktivistët e rrëmbyer të Flotiljes Globale “Sumud”.
Pamjet shkaktuan zemërim në rrjetet sociale dhe reagime diplomatike nga disa vende perëndimore. Ambasadorë izraelitë u thirrën për sqarime, ndërsa ambasadori amerikan në Izrael, Mike Huckabee, deklaroi se Ben-Gvir “tradhtoi dinjitetin e kombit të tij”.
Por në të vërtetë, Ben-Gvir nuk tradhtoi asgjë. Ai thjesht ekspozoi përbuzjen sistematike ndaj dinjitetit njerëzor që karakterizon kolonializmin izraelit. Në një regjim kolonial, dinjiteti nuk është universal. Zemërimi ndërkombëtar ndaj videos dukej më shumë si teatër diplomatik sesa një kundërshtim real ndaj çnjerëzimit.
Për vite me radhë, palestinezët janë filmuar të lidhur, të zhveshur, të burgosur në kushte çnjerëzore dhe të trajtuar si qenie pa vlerë. Megjithatë, narrativa e “sigurisë” së Izraelit ka dominuar vazhdimisht mbi realitetin e dehumanizimit.
Mediat kryesore ndërkombëtare shpesh kanë përsëritur deklaratat izraelite se veprimet e ushtrisë kryhen “në përputhje me ligjin ndërkombëtar”, edhe kur imazhet nga Gaza tregojnë shkatërrim masiv dhe vuajtje njerëzore.
Vetëm kur aktivistë jo-palestinezë u përballën me trajtim të ngjashëm, liderët botërorë reaguan me habi dhe shqetësim. Por pse nuk u tronditën më herët? Përgjigjja qëndron edhe në deklaratat e kryeministrit izraelit, Benjamin Netanyahu.
Duke komentuar incidentin, ai tha se “Izraeli ka të drejtë të ndalojë flotiljet provokuese të mbështetësve të Hamasit”, por shtoi se sjellja e Ben-Gvir “nuk përfaqëson vlerat dhe normat e Izraelit”.
Kjo gjuhë diplomatike është bërë tashmë e zakonshme: dënohet forma, por jo vetë sistemi i shtypjes. Gjithmonë lihet hapësirë për dehumanizim, për sa kohë ai kryhet brenda kufijve të pranueshëm politikisht. Problemi për shumë qeveri nuk është fakti që palestinezët çnjerëzohen, por fakti që kjo ndodhi në mënyrë aq të hapur sa u bë e vështirë të injorohej.
Nëse bashkësia ndërkombëtare do të ishte realisht kundër dehumanizimit kolonial, historia do të kishte marrë një drejtim tjetër që në vitin 1947 me Planin e Ndarjes së OKB-së. Palestinezët u trajtuan si pengesë politike dhe jo si një popull me të drejta të barabarta.
Që nga Nakba e vitit 1948 e deri te lufta aktuale në Gaza, fuqitë botërore kanë kontribuar në normalizimin e dhunës dhe pushtimit.
Sot, ndërsa palestinezët vazhdojnë të përballen me bombardime, zhvendosje dhe vdekje masive, reagimet ndërkombëtare mbeten selektive. Të flasësh për të drejtat e aktivistëve të huaj, ndërsa hesht për civilët palestinezë që digjen nën rrënoja, është vetë një formë dehumanizimi.
Ben-Gvir nuk ekspozoi vetëm politikën izraelite të dehumanizimit. Ai nxori në pah edhe hipokrizinë morale të aleatëve të Izraelit dhe gatishmërinë e komunitetit ndërkombëtar për ta toleruar këtë realitet. tesheshi
Burimi: mesazhi
Etiketa: Aktuale
