Në qershor të vitit 1985, në kulmin e suksesit të tij në Amerikë, Julio Iglesias i dha një përgjigje profetike gazetarit të EL PAÍS, Juan Cueto. I pyetur se çfarë kishte zgjedhur në atë moment kritik të jetës, këngëtari u përgjigj: “Midis një psikiatri dhe Bahamasit, unë zgjodha Bahamasin!”.

Atëherë, një shtëpi në ishullin Neë Providence dukej si lëvizja e një eremiti romantik që kërkonte paqe pas një ndërhyrjeje kirurgjikale. Sot, katër dekada më vonë, ajo zgjedhje duket si fillimi i ndërtimit të një fortese të padepërtueshme ku ligji dhe morali kanë filluar të humbasin rrugën.

Julio Iglesias, tashmë 82 vjeç, e ka kaluar pjesën e dytë të jetës së tij i fshehur në atë që quhet “Trekëndëshi i tij i Bermudës”: një seri rezidencash luksoze midis Bahamasit, Republikës Dominikane dhe ishullit Indian Creek në Majemi.

Veli i misterit që rrethonte këtë izolim të vetë-imponuar sapo është grisur, pasi këtë javë dy ish-punonjëse të shtëpisë së tij kanë ngritur një padi tronditëse në Gjykatën Kombëtare të Spanjës, duke e akuzuar artistin për sulm seksual, ngacmim seksual dhe trafikim të qenieve njerëzore.

Sipas padisë, ngjarjet dyshohet se kanë ndodhur në vitin 2021 në vilat e tij në Karaibe, ku mbizotëronte një atmosferë e frikshme kontrolli dhe poshtërimi. Sociologu Hans Laguna dhe gazetarja Maruja Torres, e cila e ndoqi këngëtarin për një muaj në vitet 1980, e përshkruajnë jetën e tij private si një strukturë të mbyllur dhe të kontrolluar rreptësisht.

Torres dëshmon se Iglesias kishte tendencë të poshtëronte stafin dhe t’i trajtonte gratë si “bisha të gjuajtura”. Izolimi i tij nuk ishte thjesht dëshirë për qetësi, por një mjet për të ushtruar një pushtet absolut mbi ata që e rrethonin, larg syve të botës dhe mediave që për vite me radhë e kanë përkëdhelur imazhin e tij.

Pavarësisht se Iglesias i ka mohuar akuzat përmes rrjeteve sociale, dëshmitë e “dëshmitarëve të mbrojtur” po nxjerrin në dritë një anë të errët, që nuk mund ta fshehin më as parajsat fiskale. Nga rrëfimet për martesa “virtuale” në distancë deri te akuzat për testime të detyruara për sëmundje seksualisht të transmetueshme ndaj stafit, miti i spanjollit që magjepsi botën po zëvendësohet nga figura e një njeriu të vetmuar dhe  abuziv.

Për Julio Iglesias-in, që dikur deklaronte se “jeton mrekullisht në vetmi”, parajsa e zgjedhur në vitin 1985 po kthehet në një ferr juridik. Besueshmëria e tij, po mbytet në të njëjtin det ku ai ndërtoi kështjellat e tij të pathyeshme.

Burimi: tesheshi