E shtunë, 16 Maj 2026
Ish-drejtori i Mossad-it: Ajo që po ndodh më kujton Holokaustin, ndjej turp që jam hebre!
Middle East Eye
Udhëtimi prej pesëdhjetë kilometrash nga Ramallahu në Nablus, që dikur zgjaste një orë, tani merr gjysmë dite për shkak të postoblloqeve izraelite. Përgjatë autostradës, flamujt izraelitë dhe posterat e rabit ultra-ortodoks Menachem Mendel Schneerson janë në çdo cep.
Ndjekësit e tij besojnë se e gjithë toka u përket hebrenjve dhe se arabët janë të destinuar “të jenë skllevër të fëmijëve të Izraelit”. Sot, kolonët e armatosur lëvizin lirshëm, duke djegur makina, shtëpi e duke shkatërruar të mbjellat në fshatrat si Turmus Ayya apo Beita.
Në Beita, protestat paqësore të rinisë shtypen me gjak; gjashtëmbëdhjetë persona u vranë së fundmi, përfshirë shtetasen amerikano-turke Aysenur Ezgi Eygi. Në majat e kodrave mbi fshatrat palestinezë po mbijnë çdo javë karavanë të bardhë – pararoja kaotike që shumë shpejt kthehen në vendbanime të përhershme.
“Kolonët sundojnë tani Bregun Perëndimor. Ushtria bën çfarë thonë ata!”- shprehet një pasagjer autobusi. Sipas grupit izraelit për të drejtat e njeriut B’Tselem, që nga 7 tetori 2023, Izraeli ka dëbuar 59 komunitete palestinezë (mbi katër mijë njerëz) dhe ka shkatërruar shtëpitë e tridhjetë e dy mijë të tjerëve në kampe refugjatësh.
OKB raporton se mbi një mijë palestinezë, përfshirë dyqind fëmijë, janë vrarë gjatë kësaj periudhe. Tamir Pardo, ish-drejtor i Mossad-it, deklaroi pas një vizite: “Nëna ime ishte një e mbijetuar e Holokaustit, dhe ajo që pashë më kujtoi ngjarjet kundër hebrenjve në shekullin e kaluar. Ndjeva turp që jam hebre…”.
Kjo valë e re dhune buron nga pakti politik i vitit 2022 mes Benjamin Netanyahut dhe liderëve të djathtë ekstremë: Itamar Ben Gvir dhe Bezalel Smotrich. Netanyahu i dha Smotrich-it kontrollin e Bregut Perëndimor përmes një organi civil, Administrata e Vendbanimeve, duke shkelur ligjin ndërkombëtar që kërkon administrim ushtarak.
Ky organ ligjërisht u shërben vetëm kolonëve. Vetëm këtë vit, kabineti miratoi ndërtimin e tridhjetë e katër vendbanimeve të reja.
Si Ministër i Financave, Smotrich ka alokuar 7 miliardë shekelë (2.4 miliardë dollarë) për rrugët e kolonëve – duke marrë tridhjetë për qind të buxhetit kombëtar të rrugëve për vetëm tre për qind të popullsisë.
Ndërkohë, Ben Gvir ka armatosur masivisht kolonët me pushkë sulmi M16 dhe dronë. Bregu Perëndimor është bërë aq i rrezikshëm sa kolonët sulmojnë edhe aktivistët e majtë izraelitë, si Lior Amihai (drejtor i Peace Noë) dhe Aviv Tatarsky, si dhe gazetarët e huaj.
Palestinezët nuk kanë mbrojtje. Kushdo që gjuan me gurë qëllohet me armë, ndërsa shtatëdhjetë mijë ushtarët e Autoritetit Palestinez shërbejnë si bashkëpunëtorë të Izraelit për të shtypur rezistencën e brendshme.
Për më tepër, ligjet e reja të pronësisë të shpallura nga Smotrich synojnë të “vrasin idenë e një shteti palestinez” duke joshur grabitjen e pronave në Zonën C. Megjithatë, shpirti i qëndresës (sumud) mbetet i gjallë në fshatra si Burqa.
Mbi të ngrihet pararoja radikale Homesh, kolonët e të cilit zbresin rregullisht në fshat për të terrorizuar banorët. Por fshatarët organizohen me shkopinj dhe i dëbojnë. Në hyrje të Burqa-s ndodhet një mur përkujtimor me mbi shtatëhjetë emra dëshmorësh që nga viti 1936, që luftuan kundër britanikëve, Nakba-s dhe pushtimit aktual.
Pranë murit qëndronte statuja e Handala-s, që simbolizon qëndresën palestineze. Ushtarët izraelitë e prenë më dysh statujën për të thyer moralin e fshatit, por këmbët e Handala-s mbetën aty. Ata nuk mundën t’i shkulnin dot. Ato mbeten të ngulitura fort, kokëforta dhe të palëvizshme në tokën palestineze. tesheshi
Burimi: mesazhi
Etiketa: Aktuale
