E diel, 21 Dhjetor 2025
Pyetje: Cili është vendimi mbi urimin e Ithtarëve të Librit (Krishterëve dhe Hebrejve) për gëzimet e tyre dhe ngushëllimin e tyre në pikëllimet e tyre? Dhe cili është vendimi kur ky person është fqinji ose miku im dhe ndan gëzimet e mia?
“Allahu nuk ju ndalon të tregoni mirësi dhe të silleni drejt me ata që nuk ju kanë luftuar për shkak të fesë suaj ose nuk ju kanë dëbuar nga shtëpitë tuaja. Vërtet, Allahu i do ata që veprojnë drejt.”
“Allahu ju ndalon vetëm ata që ju kanë luftuar për shkak të fesë suaj, ju kanë dëbuar nga shtëpitë tuaja dhe kanë mbështetur të tjerët kundër jush. Allahu ju ndalon t’i merrni ata si aleatë. Dhe kushdo që i merr ata si aleatë, ata janë zullumqarët. (El-Mumtehine 8-9)
Fakti që ata nuk janë myslimanë nuk do të thotë që ne duhet t’i shtypim ata ose të shkelim të drejtat e tyre. Jo, Zoti i Plotfuqishëm thotë: “O ju që keni besuar, qëndroni me këmbëngulje për Zotin, dëshmoni në drejtësi dhe mos lejoni që urrejtja ndaj një populli t’ju pengojë të jeni të drejtë. Jini të drejtë; kjo është më afër drejtësisë. Dhe kini frikë Zotin; me të vërtetë, Zoti është i njohur me atë që bëni.”
Mos lejoni që intensiteti i urrejtjes së tyre për ju, ose urrejtja juaj e fortë për ta, t’ju çojë në padrejtësi. Jini të drejtë; kjo është më afër drejtësisë. Dhe kini frikë Zotin.
Dhe në dy Sahih-ët (Buhariu dhe Muslimi) transmetohet se Esma vajza e Ebi Bekrit tha: “Nëna ime, e cila ishte politeiste, erdhi tek unë gjatë kohës së marrëveshjes midis Kurejshëve dhe nesh. E pyeta të Dërguarin e Allahut (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) për një vendim, duke thënë: ‘O i Dërguar i Allahut, nëna ime ka ardhur tek unë dhe mezi pret të më shohë. A duhet të mbaj lidhje me të?'” Ai tha: “Po, mbaj lidhje me nënën tënde.”
Është transmetuar se Esh-Sha’bi i tha një hebreu: “Paqja qoftë mbi ty dhe mëshira e Zotit.” Kur u pyet pse ia tha këtë një hebreu, ai u përgjigj: “A nuk jeton ai në mëshirën e Zotit?” Ja se si duhet t’i trajtojmë ata: me më shumë bujari sesa na tregojnë. Ata nuk duhet të jenë më bujarë se ne. Ata na trajtojnë me mirësi, dhe pastaj ne i trajtojmë keq?!
Një musliman duhet të synojë, nëpërmjet kësaj mirësie, t’i bëjë ata të dashur Islamin dhe muslimanët. Ne nuk mund t’i ftojmë ata në Islam ndërsa i trajtojmë ashpër. Takon njërin prej tyre dhe e shikon me vrenjtje, i vijnë festat dhe nuk e uron, i dashuri i tij vdes dhe nuk i ofron ngushëllime, ose ai pëson një fatkeqësi dhe nuk e ngushëllon!
“Zoti është i butë dhe e do butësinë, dhe Ai jep për butësinë atë që nuk jep për dhunë, as për asgjë tjetër.” Ai (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) tha gjithashtu: “Butësia nuk gjendet në asgjë përveçse e zbukuron atë, dhe nuk hiqet nga asgjë përveçse e turpëron atë.”
“Vërtet, ju do të vdisni dhe me të vërtetë, ata do të vdesin.” (Ez-Zumer 30). Vdekja është caktimi i Allahut për të gjithë.
Butësia kërkohet me jobesimtarët të tillë në mënyrë që t’i afrojmë ata me ne, t’i bëjmë ata ta duan Islamin dhe ta përhapin atë midis tyre. Kjo do të jetë – me dëshirën e Zotit – një fitim i madh për ne dhe për ta. (Fetva e Shejh Kardavit, Allahu e pastë mëshirue, e me Xhennet e shpërbleft!).
Burimi: mesazhi.com
