Rreziku global mbetet i ulët, por mbikëqyrja shëndetësore po intensifikohet në disa vende

Vatra e shfaqur në Oqeanin Atlantik ka marrë përmasa ndërkombëtare. Autoritetet po ndjekin personat e ekspozuar në të paktën dymbëdhjetë vende, përfshirë Britaninë e Madhe, SHBA-në, Gjermaninë dhe Francën.

Në Singapor, dy pasagjerë janë nën monitorim, ku njëri prej tyre paraqet simptoma të dyshimta. OBSH raporton gjithsej tetë raste, prej të cilave pesë janë të konfirmuara dhe tre kanë përfunduar me vdekje.

Edhe pse rreziku për popullatën mbetet i ulët, periudha e gjatë e inkubacionit bën që numri i rasteve të mund të ndryshojë. Infeksioni nga hantavirusi Andes është tinëzar sepse faza fillestare ngjason me gripin: ethe, dhimbje muskulore, kokëdhimbje dhe çrregullime gastrointestinale.

Në format më të rënda, gjendja përkeqësohet me shpejtësi drejt sindromës pulmonare, duke shkaktuar vështirësi në frymëmarrje dhe nevojë për terapi intensive. Vdekshmëria në rastet e rënda arrin deri në dyzet për qind.

Diagnoza e hershme është e vështirë sepse simptomat mbivendosen me ato të Covid-19, polmonisë apo dengës. Konfirmimi bëhet vetëm përmes laboratorit, duke përdorur teste serologjike ose teknika molekulare për të zbuluar ARN-në virale në gjak.

Aktualisht nuk ekziston një kurë specifike apo vaksinë për hantavirusin. Trajtimi bazohet në mbështetjen klinike të funksioneve vitale. Parandalimi kërkon kufizimin e kontaktit me brejtësit, pasi virusi transmetohet përmes urinës, pështymës apo feçeve të tyre.

Masat kryesore përfshijnë higjienën e duarve, izolimin e rasteve dhe mbylljen e hyrjeve të brejtësve në ndërtesa. Krahasimi me Covid-19 është i pashmangshëm, por dallimet epidemiologjike janë të thella.

Hantavirusi është një zoonozë (nga kafsha te njeriu) dhe transmetimi ndërnjerëzor është dokumentuar vetëm për llojin Andes në raste të kontakteve shumë të ngushta. Ndryshe nga Sars-CoV-2, hantavirusi nuk ka treguar aftësi për përhapje masive dhe të qëndrueshme në popullatë.

Gjurmimi aktual përqendrohet në zinxhirë kontaktesh të identifikueshëm dhe jo në qarkullim të përgjithshëm komunitar. Për këtë arsye, nuk ndodhemi para një dinamike pandemike të ngjashme me atë të vitit 2020.

Sa duhet të shqetësohemi? Përgjigja është e qartë: rreziku individual mbetet i ulët. Vëmendja e shtuar ndërkombëtare vjen nga faktit se ky është një grupim ndërkombëtar me pasagjerë që kanë lëvizur nëpër kontinente përpara se të njihej vatra.

Në javët në vazhdim, epidemiologët do të përcaktojnë nëse infektimet kanë ndodhur nga mjedisi i përbashkët apo përmes transmetimit dytësor mes njerëzve.

Ky dallim teknik do të jetë vendimtar për kuptimin shkencor të ngjarjes. Mesazhi i autoriteteve mbetet i pandryshuar: mbikëqyrje e lartë dhe kujdes klinik, por pa një alarm të përgjithësuar. tesheshi

Burimi: mesazhi